Sjef Henderickx maakt beelden

Zijn vader en oom, beiden gevierd kunstenaars, waren arm in de vijftiger jaren. Dus wilde Sjef Henderickx (71 jaar) archeoloog worden. Inmiddels is Sjef toch een internationaal bekend beeldend kunstenaar, met een atelier in Kethel-Oost. 

Zijn kunst is bepaald door zijn liefde voor archeologie, voor spullen die verborgen raken, die in een cultuur ontstaan en soms verschuiven in de tijd. In de Grote- of Sint Janskerk staat zijn beeld ‘t Lam, opgebouwd uit brokstukken die bij een restauratie onder de kerkvloer werden gevonden.

Stukgeslagen beelden die de beeldenstorm niet overleefden. Sjef liet daaruit een Lam verrijzen: “Een universeel symbool. Een onschuldig dier dat geofferd wordt. Dat verwijst naar een religieuze betekenis, maar ook naar de symboliek dat oude brokstukken een nieuwe betekenis kunnen krijgen in de tijd.”

Atelier

Op zijn werkbanken liggen een bronzen fazant, zwaluwnestjes van papier, aantekeningen, boeken over kunst. Aan de wand hangt gereedschap, slordig vastgepinde schetsen. Een enorm vel papier is beschilderd met een zonnebloem, en beplakt met slakkenhuizen in de vorm van een wijnrank. “Terra Hungaria heet dat. Het resultaat van een periode in Hongarije.” Hij laat tal van kunstwerken zien die hij over de grens maakte, van Frankrijk tot New York.

Emoties vorm geven

“De wereld is zo groot als jij wilt. Maar je hebt in het leven een centraal punt nodig van waaruit je de dingen bestrijkt. Voor mij is dat dit atelier.” Hij zag als jongetje de stad groeien op de polders. “Ik ging kijken bij de bouw, dus ken de stad beneden het maaiveld, de anatomie van Schiedam. Maar ook de pijn van de dingen die verdwenen zijn. Daarom vind ik het mooi dat ik als kunstenaar emoties en beelden aan elkaar kan verbinden door ze een vorm te geven.”

Bronzen vogels

Sjef toont de bronzen vogels die hij voor alle straten maakt in Kethel-Oost. “Ze horen bij de enorme Knotwilg van brons en staal die ik voor de Kaag heb gemaakt, de metafoor voor het Hollandse polderlandschap waarop deze wijk is ontwikkeld. Elke vogel - lepelaar, grutto, fazant - zit op een stalen, zogenaamde afgezaagde tak van die knotwilg.”

Echt leren kijken

Zijn inspiratie komt vanzelf. “Het is belangrijk dat je als kind echt leert kijken naar de ruimte om je heen. Wat gebeurt er hier met mij? Welk materiaal, welke sfeer en welke beelden doemen er hier in mij op? Het mooiste moment is dan, als je na soms jaren werken, iets ziet staan en denkt ‘Heb ik dat gemaakt?’.”

                                                                               

 Interview: Janet van Huisstede
Foto: Jan van der Ploeg