Eloisa Ramos maakt … vakkleding

Verborgen in een bedrijfspand in de Van Cleeffstraat, werkt een team van 2 patronensnijders, 5 naaisters en 2 directeuren stevig door aan opdrachten voor tal van Europese landen. Welotex maakt vakkleding waarmee levens worden beschermd.

Eloisa Ramos (50 jaar) is één van de vakmensen die hier al 23 jaar naait voor bijvoorbeeld de brandweer in Nederland, Duitsland, België, Frankrijk en Engeland. Ook de bedrijfskleding voor de Roteb, HWC en de jeugdbrandweer komen van Welotex.

“En we bedenken bijzondere oplossingen”, vertelt Eloisa trots. “Duikers hebben bijvoorbeeld gasflessen met allerlei loshangende slangen waarmee je ergens achter kunt blijven haken. Een duikvereniging vroeg ons hoe je die veilig vast kunt maken. Dat bedenken we én voeren we uit!”

Koninklijke Stallen

Welotex werd ooit opgericht door de heer Longageroux, een telg uit een geslacht van paraplumakers uit Frankrijk. De 2 huidige directeuren begonnen hier als medewerkers in de administratie en buitendienst. Nu maakt en herstelt het team vakkleding op maat. Van het basispatroon tot het laatste drukknoopje en reflecterend logo op de rug.

Met bijzondere klanten als de Koninklijke Stallen die paardrij-regenpakken nodig hebben om de antieke kostuums van de ruiters én de uitgedoste paarden te beschermen die meerijden met de gouden koets.

Alles kunnen maken

Eloisa: “Er is veel veranderd in onze manier van werken. Toen ik hier begon als zogeheten modinette, werkten we met 25 naaisters en iedereen deed maar één ding. Nu we kunnen allemaal àlles. Het leukste is als een klant met een specifieke vraag komt. Daar ga je over nadenken, je gaat samen ontwerpen, knippen en snijden, naaien en afwerken. We hebben nu zelf veel meer eer van ons werk!”

Mode- en Kledingopleiding

In Kaapverdië keek Eloisa op 7-jarige leeftijd al goed mee hoe hun buurvrouw prachtige kleding naaide. In Nederland koos ze voor de MBO-opleiding Mode- en Kleding aan het Hofplein in Rotterdam. Daar leerde ze naast realisatie ook ontwerpen, commercie, presentatie, patroon maken, uitvoeren, etaleren en haalde ze haar middenstandsdiploma. “Ik ben heel blij dat ik daar ook detex oftewel stoffenkennis en inslag heb geleerd. Juist hier is het belangrijk om de werking van stoffen en de combinaties daarvan te kennen.”

Diverse machines

Omgeven door posters van aantrekkelijke mannelijke filmsterren, zijn Eloisa en haar collega’s met uiteenlopende naaimachines in de weer. Eloisa wijst: “Dat is een snelstikker. En met die lockmachine kun je met 4 draden tegelijk naaien. Met deze safety-stidge kun je met zelfs 5 draden naaien. En dat is een zoomblindeermachine waarmee je onzichtbare zomen kunt maken. Met deze zwaardere machine kun je leer doorstikken.” Ze lacht: “Kijk die loopt als het ware tijdens het transporteren. Daarmee kun je door leer én plastic beugels stikken, dus door een zacht én hard materiaal dat niet van elkaar af mag glijden tijdens het bevestigen. Belangrijk voor de neklappen die we voor de brandweer maken om hun nekken tegen de hitte te beschermen.”

Dromen

“Jongeren die een Modeopleiding hebben gevolgd, en die hier als stagiaire komen, dromen ervan om een Karl Lagerfeld te worden. Maar daar heb je heel veel geld voor nodig, want je moet hele dure stoffen inkopen en er al je tijd insteken”, waarschuwt Eloisa. “Ik haal zelf heel veel creatieve voldoening uit het naaien van tassen of theaterkostuums in mijn vrije tijd. Daarin kan ik al mijn vakkennis kwijt. Want wie weet nog hoe je paardenhaar verwerkt op colberts? Dan doen alleen nog hele dure Engelse ateliers! Niemand weet meer de kneepjes van de pied de poule, de platbinding, de bijzondere eigenschappen van het verwerken van linnen en zijde… Ik geniet daar echt van!”

David Tentua

David Tentua werkt sinds 1998 als confectiesnijder, een vak dat hij van zijn vader in Indonesië afkeek. Hij probeert altijd optimaal uit de stof te snijden.

Interview: Janet van Huisstede
Foto: Jan van der Ploeg